Redakcja pisze do władz o kolei wokół Zamościa
Adam Fularz
Zamojska.blogspot.com
Reaktywacja ruchu pasażerskiego na liniach Zamość – Hrubieszów i Zamość – Biłgoraj
Czy kolej regionalna może wrócić na wschodnie krańce Lubelszczyzny?
W debacie o przywracaniu połączeń kolejowych w Polsce Wschodniej coraz częściej pojawia się postulat, że zamiast skupiać się wyłącznie na głównych magistralach, należy odbudować ruch pasażerski na liniach przyległych – lokalnych, ale o istotnym znaczeniu społecznym. W tym kontekście szczególnej uwagi wymagają dwie trasy:
- Zamość – Hrubieszów
- Zamość – Biłgoraj
Obie linie istnieją infrastrukturalnie, lecz od lat nie pełnią regularnej funkcji pasażerskiej. Ich reaktywacja w formule regionalnej (Regio) mogłaby znacząco poprawić dostępność komunikacyjną południowo-wschodniej części województwa lubelskiego.
1. Dlaczego właśnie te kierunki?
1.1. Zamość – Hrubieszów
Hrubieszów to najbardziej wysunięte na wschód miasto Polski, liczące ponad 16 tys. mieszkańców, będące ośrodkiem powiatowym. Dziś jego powiązania transportowe opierają się głównie na drogach.
Linia kolejowa łącząca Zamość z Hrubieszowem:
- istnieje fizycznie,
- jest wykorzystywana w ruchu towarowym,
- posiada potencjał reaktywacji pasażerskiej.
Reaktywacja tej relacji:
- przywróciłaby dostęp do sieci kolejowej dla mieszkańców powiatu hrubieszowskiego,
- umożliwiłaby dojazd do Zamościa, Lublina, a dalej do Warszawy,
- wzmocniłaby bezpieczeństwo transportowe przygranicznego regionu.
1.2. Zamość – Biłgoraj
Biłgoraj (ok. 26 tys. mieszkańców) to silny ośrodek lokalny, z rozwiniętym przemysłem i zapleczem usługowym.
Trasa:
- stanowiłaby alternatywę dla transportu drogowego,
- mogłaby połączyć dwa ważne ośrodki subregionalne,
- stworzyłaby podstawę dla połączeń okrężnych (np. Lublin – Zamość – Biłgoraj – Kraśnik).
2. Model reaktywacji – od czego zacząć?
Reaktywacja ruchu pasażerskiego nie musi oznaczać kosztownej modernizacji do standardu magistrali. Możliwy jest model etapowy:
Etap I – uruchomienie pilotażowe
- 3–4 pary pociągów dziennie,
- skomunikowanie z pociągami do Lublina,
- obsługa lekkim taborem spalinowym,
- wykorzystanie istniejącej infrastruktury po niezbędnym przeglądzie.
Celem byłoby:
- zbadanie realnych potoków pasażerskich,
- odbudowa nawyków komunikacyjnych.
Etap II – dostosowanie infrastruktury
- remont przystanków, w tym budowa nowego przystanku Hrubieszów Gródecka na końcu toru do miasta
- budowa minimalnych peronów o standardzie regionalnym,
- poprawa bezpieczeństwa przejazdów.
W tym wariancie nie jest konieczna pełna modernizacja torów do wysokich prędkości – wystarczy stabilna eksploatacja 60–80 km/h.
Etap III – integracja taryfowa i autobusowa
Kluczowym warunkiem sukcesu jest:
- integracja z komunikacją autobusową, zwłaszcza w Biłgoraju
- wspólny bilet regionalny,
- synchronizacja rozkładów.
Bez tego pociągi mogą jeździć puste.
3. Potencjalne potoki pasażerskie
Ruch generowałyby:
- dojazdy uczniów i studentów,
- pracownicy dojeżdżający do Zamościa i Biłgoraja,
- urzędnicy i mieszkańcy powiatów,
- osoby starsze bez samochodu,
- ruch turystyczny (Roztocze, Zwierzyniec, Zamość – miasto UNESCO).
Zamość jako węzeł:
- może stać się regionalnym hubem przesiadkowym,
- obsługiwać kierunki do Lublina i Rzeszowa,
- stanowić punkt dystrybucji ruchu lokalnego.
4. Rola samorządu województwa
Organizatorem regionalnych przewozów jest samorząd województwa lubelskiego. To on:
- zamawia przewozy,
- finansuje ich funkcjonowanie,
- ustala siatkę połączeń.
Bez decyzji sejmiku województwa nie ma możliwości uruchomienia stałego ruchu pasażerskiego.
Reaktywacja wymaga:
- wpisania linii do planu transportowego województwa,
- zabezpieczenia środków,
- uzgodnień z zarządcą infrastruktury.
5. Argument społeczny i strategiczny
Polska Wschodnia zmaga się z:
- depopulacją,
- wykluczeniem komunikacyjnym,
- odpływem młodych mieszkańców.
Brak kolei pogłębia te procesy.
Reaktywacja linii:
- zwiększa mobilność,
- podnosi atrakcyjność inwestycyjną,
- poprawia bezpieczeństwo transportowe regionu przygranicznego.
6. Czy to się opłaca?
W ruchu regionalnym celem nie jest pełna komercyjna rentowność, lecz:
- realizacja funkcji publicznej,
- zapewnienie dostępności komunikacyjnej,
- równoważenie rozwoju regionu.
Koszt utrzymania kilku par pociągów dziennie bywa porównywalny z finansowaniem linii autobusowych, a kolej oferuje:
- większą pojemność,
- wyższe bezpieczeństwo,
- niższą emisję.
7. Realizm zamiast megalomanii
W przeciwieństwie do postulatów uruchamiania pociągów dalekobieżnych, reaktywacja ruchu regionalnego na liniach przyległych jest:
- bardziej realistyczna,
- tańsza,
- łatwiejsza organizacyjnie,
- zgodna z polityką transportową UE.
To fundament, na którym można budować dalszy rozwój.
Podsumowanie
Jeśli region chce realnie odbudować kolej pasażerską, priorytetem powinny być:
- Zamość – Hrubieszów,
- Zamość – Biłgoraj.
Najpierw ruch regionalny, potem – ewentualnie – dalsza rozbudowa.
Bez przywrócenia podstawowej siatki lokalnej, marzenia o częstszych pociągach dalekobieżnych pozostaną tylko hasłem.
schemat wg lubelskakolej.net
Comments
Post a Comment